skip to main
|
skip to sidebar
وبلاگ حامد
شنبه ۱۴ نوامبر ۲۰۰۹
مقاومت
تا وقتی کسی هست
که ببیند،
سخت نیست.
همهی سختی جایی شروع میشود...
که فراموش میشوی.
0 نظر:
ارسال يک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحه اصلی
اشتراک در:
نظرات پيام (Atom)
آرزوها
+
ای کاش همان روزها،
میبردیام با خودت...
از سرزمین شمالی
افزونهی مدیاپلیر11 برای فایرفاکس
فالوورز!
نیمچه نقاشیها
به سوی قله
خرت و پرت
پیوندهای تر و خشک
! دلم روشن است
بالاخره، پایان!
روشنائی های شهر
نکنه آرزو کنی این روزها بگذرند
گل دختر
و ما هنوز در خوابيم!
گهگدار
نوشته های نامرد
زنانهترين اعترافات حوا
Big Brother
پاگرد
تشییع
سُك سُك
انار
نیامدم که بمانم
زندگی همین است دیگر
مژگانبانو
مثل برف :غزل
سنجاقک
دنیای راه راه
بَرنده
شق القلم
ایستگاه
زویی
من اعتراف میکنم
پیچک سر به هوا
چند رباعی از جلیل صفربیگی
بايگانی
▼
2009
(124)
▼
November
(28)
امشب مسواک نمیزنم!
نعمت
کلمهی قصار از حضرت من
مرهم
درد
عقال
دور
گل یا پوچ
ظروف یکبار مصرف
خوابلازم
ایدهآل
A new day have come
کابوس
مقاومت
خودکشی کودکانه
قاشق
کباب
سرشور
تنور و آتش و درد...
زلزله
ماه
بوی سحر
واجب الوجود
اولین «صدآفرین» دانشجویی
تلقین
کاستومایز
ارتداد
مشتریهای آخر شب...
◄
October
(8)
مردانگی
عادت میکنیم
آتشفشان خاموش
ماهی
بازنشستگی
معجون
بعله پدرجان!
شبهای خوشبو
◄
September
(13)
دوستان
رعد
کبک
بلاکهای دردآور
آب حیات
شهر تلنگر
سراشیبی
شب یادگاری
سنتور
نفحات
بهار باور من
داستان: سنگ زندگی
روز خوب نمرود
◄
August
(4)
به همین سختی!
◄
May
(5)
◄
April
(18)
◄
March
(12)
◄
February
(14)
◄
January
(22)
◄
2008
(60)
◄
December
(21)
◄
November
(39)
0 نظر:
ارسال يک نظر